Wij maken gebruik van cookies

Om je zo goed mogelijk van dienst te kunnen zijn, maken wij gebruik van cookies. Door de cookies te accepteren, word je herkend. Zo kunnen we onze website afstemmen op jouw persoonlijke voorkeuren en kunnen we je relevante informatie en advertenties laten zien. Voor meer informatie kun je kijken bij ons cookie- en privacybeleid. Door gebruik te maken van deze website of door hiernaast op akkoord te drukken, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies.

Ik ga akkoord
“Ik kreeg meer zelfvertrouwen van de StrongSisterRun!”

“Ik kreeg meer zelfvertrouwen van de StrongSisterRun!”

Vorig jaar deed Alexandra Kalischewski (22) mee aan de StrongSisterRun. Ze werd overgehaald door een vriendin, maar zag er toch nog een beetje tegenop. Want was ze wel fit genoeg voor de run? Zou ze het wel volhouden? En zouden er niet allemaal afgetrainde fitgirls aan de start staan? Alexandra deelt haar ervaring met ons!

“Iets meer dan een jaar geleden begon Vera, mijn beste vriendin, mij te taggen in berichten op Facebook van de StrongSisterRun. Zij had het jaar ervoor meegedaan aan de run samen met haar moeder. Haar moeder was echter iets te fanatiek en Vera heeft de run toen op haar eigen tempo afgerond. Een paar maanden nadat ze meedeed, begon de kaartverkoop voor de tweede editie van de StrongSisterRun in Hellendoorn.

Geen smoesjes meer

Ik zocht naar allemaal excuses om maar niet mee te hoeven doen aan de run. Ik liep destijds 2 keer in de week ongeveer 7 kilometer, maar dit was altijd wel afzien en mijn tempo ligt niet echt hoog. Het idee dat ik 7 kilometer moest gaan hardlopen en nog 21 obstakels moest gaan overwinnen, schrok mij heel erg af. Uiteindelijk had Vera me overtuigd, want toen zij het eerste jaar meedeed, liep ze eigenlijk nooit hard. Ik had dus geen excuus meer. De StrongSisterRun kwam steeds dichterbij en de spanning werd hoger. Ik probeerde structureel drie keer in de week hard te lopen omdat ik bang was dat ik de StrongSisterRun niet uit zou kunnen lopen.

Zenuwen maken plaats voor enthousiasme

Na maanden spanning was dé dag eindelijk daar. Samen met mijn beste vriendin (en onze vriendjes als support) gingen we richting Hellendoorn. Op het moment dat we het terrein van de StrongSisterRun betraden, was de sfeer voelbaar. Er waren zoveel vrouwen in kleurige en grappige outfits en in allerlei soorten en maten. De groep 50-plussers gekleed in keukenschort, badmuts en wc-borstel spande voor mij de kroon. Het enthousiasme van de andere deelneemsters werkte aanstekelijk en al gauw verdwenen mijn zenuwen als sneeuw voor de zon. Op het moment dat ik het startsein hoorde, voelde ik de adrenaline door mijn lichaam stromen.

Doorzetten

Halverwege de run begon de oude knieblessure van Vera op te spelen. Ik heb meerdere keren gevraagd of ze wilde stoppen. Uiteindelijk hebben we het tempo een tandje teruggedraaid en zijn we gaan wandelen op het moment dat we het even te zwaar was. Gelukkig kregen we weer zelfvertrouwen en energie van de aanmoedigingen van de toeschouwers aan de kant en de complimenten over onze glittervleugels en bloemenkroontje. We konden er weer tegenaan!

Eindelijk: de finish!

Het gevoel toen we het laatste obstakel beklommen was geweldig. We hadden water, modder, zand, schuim en warmte overleefd. De trotse blik van onze vriendjes gaf hier nog even een extra dimensie aan. Samen liepen Vera en ik lachend en hand in hand de finishlijn over. Het enthousiasme en het zelfvertrouwen zijn in al onze foto’s terug te zien. Nadat we de finish over waren gekomen, straalden we nog lang na.

Voor iedereen

De StrongSisterRun is een aanrader voor alle vrouwen van Nederland, of je nou 14 of 60 jaar oud bent, of je geregeld meedoet aan een obstacle run of al jaren niet meer in de touwen bent geklommen. Deze run zorgt voor blijheid, nieuwe vrienden en een bak vol zelfvertrouwen!”

Uw browser is niet meer van deze tijd!

Update uw browser om optimaal van deze website (en vele anderen) te genieten Nu updaten!

×